Strona główna serwisu biblioteki - www.cbr.edu.pl

Rolniczy Magazyn Elektroniczny

             Centralna Biblioteka Rolnicza

Marzec 2009   Nr 30   ISSN 1734-3070


strona główna biblioteki poprzednia strona      następna strona spis treści    redakcja


  Publicystyka prasowa

Biogram Andrzeja Zalewskiego
 

Do wywiadu z red. Andrzejem Zalewskim

   Andrzej Zalewski ur. 14 kwietnia 1924 roku w Warszawie.
Magister inżynier rolnik – w 1949 roku skończył studia rolniczo-zootechniczne SGGW w Warszawie. Syn Teodora Zalewskiego - warszawskiego adwokata i muzyka. Zalewski senior był kapelmistrzem i rektorem Akademii Muzycznej w Warszawie. „Działał również jako prawnik w ZASPie i SPATiF. Jego syn Andrzej wybrał całkowicie odmienną drogę, chociaż chował się pod fortepianem”.1

„Matka moja – Janina z Rostków Zalewska zawodu nie miała, ale była dla mnie wspaniałą matką i babcią mojej córki Anny”.2 „O moim dziadku i prababce dowiedziałem się najwięcej z pamiętników Stefana Żeromskiego, który bywał we dworze Zalewskich w Sieradowicach koło Bodzentyna, gdzie cierpliwie douczał jako korepetytor mojego dziadka Emila Henryka.”3

„Pamiętam Polskie Radio z lat chłopięcych. W moim domu bywali ludzie z kierownictwa przedwojennego radia. (...) Polskie Radio Polski sanacyjnej to jeden z cudów ówczesnej gospodarki. Władza postanowiła wówczas dogadać się z niezwykle ubogim społeczeństwem, społeczeństwem kontrastów materialnych.” (...). To było radio o niewyobrażalnym autorytecie – „Polskie Radio powiedziało” – to było wtedy święte! Polskie Radio przedwojenne nie dopuszczało do mikrofonów tych co nie umieli mówić po polsku. Był pracownik odpowiedzialny za dykcyjną realizację dźwięku (głosu). Był też wtedy mechanizm niezwykłej komunikacji regionalnej. Komunikacja stacji regionalnych była niezwykle ścisła.4

Przed wojną chodził do warszawskiego słynnego gimnazjum pod wezwaniem Świętego Wojciecha, fundacji Anieli i Wojciecha Górskich. „To gimnazjum miało swoją szkołę pod Warszawą, gdzie myśmy każdego roku, przez kilkanaście dni wspólnie z dziećmi chłopskimi uczyliśmy się na wsi. A poza tym mieliśmy nad Jeziorem Wigry własne siedlisko, gdzie zielone dni, zielone lekcje odbywały się regularnie”.5
Od października 1939 harcerz ZHP (w konspiracji).

„Uczyłem się w szkole Górskiego w Warszawie (do konspiracyjnie już zdanej matury), a następnie /podczas okupacji – przyp. AK/ w Szkole Rolniczej St. Wiśniewskiego”.6

Przed udziałem w Powstaniu Warszawskim uchroniło mnie przerzucenie przez moich konspiracyjnych zwierzchników w rejon Gór Świętokrzyskich, gdzie od 1942 r. prowadziłem podwójne życie – praktykanta, a następnie rządcy w majątku w Czajęcicach oraz wywiadowcy i łącznika partyzanckich oddziałów w Zgrupowaniu AK „Ponurego” i „Nurta”.7

Redaktor naczelny miesięcznika „My o sobie” czterech numerów tego czasopisma. Wówczas student III r. Wydziału Rolnego. Pismo studenckie SGGW, wydawane w roku akademickim 1945/46 w Warszawie. Pismo wydawała Sekcja Informacji SGGW (sekcję tą prowadził Andrzej Zalewski do lutego 1946) - Towarzystwo Bratnia Pomoc Studentów SGGW. „On również był i redaktorem pisma, i autorem wielu not w nim zawartych”.8
Inicjator i pierwszy prezes Koła Naukowego Zootechników na SGGW.

„Otrzymałem przydomek „rolnik z Marszałkowskiej”, nie miałem bowiem ojca-gospodarza na roli ani też herbu obywatela ziemskiego”.9 W 1946 A. Zalewski był jednym z organizatorów koncertu Mieczysława Fogga (w dużej sali SGGW?).

Studia na SGGW A. Zalewski ukończył w 1949 roku broniąc pracę magisterską w Zakładzie Hodowli i Żywienia Zwierząt – promotor prof. Jan Rostafiński.
Po studiach pracował początkowo w przemyśle drobiarskim, później w mięsnym, „równocześnie współpracując z redakcją oświaty w Polskim Radio, jako autor pogadanek rolniczych. „Pracuję też naukowo w instytutach resortowych i w Polskiej Akademii Nauk”.10

„Karierę dziennikarską zacząłem w Gazecie Ludowej Stanisława Mikołajczyka (...). Terminowałem m.in. u Juliusza Poniatowskiego, ministra rolnictwa w przedwojennym rządzie. Byłem sekretarzem prof. Jana Kielanowskiego, fizjologa i zootechnika w Instytucie PAN, a później współzałożyciela KOR-u, który rozpoczął w Polsce upadek komunizmu. Uczestniczyłem w radiowych i telewizyjnych programach rolnych. Ogółem przygotowałem około 15 tys. audycji radiowych i telewizyjnych oraz kilkaset artykułów prasowych. (...). Nawet w pewnym okresie prowadziłem zajęcia seminaryjne na temat wykorzystywania masowych środków przekazu w pozaszkolnej oświacie rolniczej, w Zakładzie doc. Cz. Maziarza”.11

Związany z Polskim Radiem i TVP.
„W Polskim Radiu znalazłem się z poręki profesora Ryszarda Manteuffe’la. Jego żona była przed wojną sekretarzem Radia w Wilnie, tworzyła Wydział Oświaty Radiowej. (...). Było to radio bardzo polityczne – propaganda. Znaleźli się w radio ludzie, by osłabiać wpływ propagandy. Audycje rolne – początkowo była to propaganda za kolektywizacją.12

W 1955 roku dzięki jego staraniom na antenie Polskiego Radia zagościł „Radiowy Kogutek”. „W 1955 roku byłem tym odważnym, który poszedł do Komitetu, by stworzyć audycję o rodzinie rolnej – powstały Poranne Rozmaitości Rolnicze. Dawniej takich audycji było bardzo dużo. W tym samym roku na antenie Polskiego Radia zaproponował organizowanie „wczasów pod gruszą”.
W 1958 w TVP pojawiły się jego „Niedzielne Biesiady” – „Wówczas to na wsiach do świetlic wiejskich i szkół schodzili się na 3 godzinny program całe wsie. (...). Mam tą przyjemność, że nazwę „Wczasy pod gruszą" wymyśliłem w 1958 roku”.13
Od 1959 r. przeszedł na etat dziennikarza radiowego. Współpracował równocześnie z telewizją Polską (programy rolnicze)”.14

W 1964 otrzymał stypendium FAO i rządu austriackiego.
W latach 1970-1985 pracował na etacie w TVP.
1978 stypendium – studia – na zaproszenie Departamentu Stanu USA. Po powrocie z tego wyjazdu naukowego został ostatecznie pozbawiony możliwości pracy w telewizji w Polsce Ludowej.
1985 – przechodzi na przyspieszoną dziennikarską emeryturę.
1988 – początek współpracy z 4 programem PR
1990 – początek felietonów Ekoradia – to jego autorski pomysł
2001 – propozycja Pana Redaktora by „obok Walentynek wprowadzić w Polsce Święto Polskiej Niezapominajki”. (...). „To był właściwie pomysł radiosłuchaczy „Jedynki”.15 Pierwsze obchody Święta Polskiej Niezapominajki odbyły się w Szkole Podstawowej im. Partyzantów Świętokrzyskich Armii Krajowej w Wielkiej Wsi koło Wąchocka 15 maja 2002 roku
Lipiec 2002 – powołano Kapitułę Polskiej Niezapominajki. Jej przewodniczącym został. Andrzej Zalewski
Jest laureatem m.in. „Złotego Ekranu” TVP za indywidualność.
W styczniu 2003 roku został uhonorowany Dyplomem „Benemerenti” – „Dobrze zasłużonym” – „Za chwalebną służbę w środkach masowego przekazu, za dawanie świadectwa najwyższym wartościom, jakim są prawda i umiłowanie Ojczyzny”. Nagrodę tą przyznał Ordynariat Polowy Wojska Polskiego a wręczył redaktorowi A. Zalewskiemu ks. abp Sławoj Leszek Głódź.
Jest honorowym obywatelem miasta Chmielnik (na Ziemi Świętokrzyskiej), a także gminy Pionki.

....


  1. http://www.niezapominajki.pl/Zalewski.htm
  2. Pierwsi powojenni. Wspomnienia pierwszych powojennych studentów Wydziału Rolniczego SGGW. Zeszyty Historyczne Stowarzyszenia Wychowanków Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Zeszyt 3 Fundacja Rozwój SGGW, Warszawa 2002 s. 264
  3. Op. cit. s. 165
  4. Wypowiedź redaktora Andrzeja Zalewskiego podczas konferencji /z zaproszenia – tytuł konferencji/ na SGGW 14.01.2009
  5. http://www.niezapominajki.pl/Zalewski.htm Op.cit.
  6. Prywatna Szkoła Rolnicza II stopnia inż. St. Wiśniewskiego w Warszawie, przy ul. Pankiewicza 3. Priv. Landwirtschaftliche Fachschule von Ing. St. Wiśniewski
  7. Pierwsi powojenni. Wspomnienia pierwszych powojennych studentów Wydziału Rolniczego SGGW. Zeszyty Historyczne Stowarzyszenia Wychowanków Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Zeszyt 3 Fundacja Rozwój SGGW, Warszawa 2002 s.264-265
  8. Op. cit. s.119
  9. Op. cit. s.165
  10. Op. cit. s.265
  11. Op.cit. s.165-166
  12. Wypowiedź redaktora A. Zalewskiego op. cit.
  13. http://www.niezapominajki.pl/Zalewski.htm
  14. Pierwsi powojenni... op. cit. s. 265
  15. http://www.niezapominajka... op. cit.



strona główna biblioteki poprzednia strona      następna strona spis treści    redakcja


 © Centralna Biblioteka Rolnicza, Warszawa 2009