W Sali Odczytowej Centralnej Biblioteki Rolniczej im. Michała Oczapowskiego w Warszawie, 21 marca, odbyło się kolejne seminarium, z cyklu „Spotkań Europejskich” zainicjowanych przez Jarosława Kalinowskiego i Czesława Siekierskiego, zatytułowane „Ekologizacja, zazielenienie, ochrona środowiska w reformie WPR 2014-2020. Kontrowersje wynikające z nowej formuły WPR – środowisko czy rolnictwo?”.

Programy rolno-środowiskowe są realizowane na terenie naszego kraju już od wielu lat. Ich zadaniem jest redukcja negatywnego wpływu rolnictwa na środowisko i przyrodę na obszarach wiejskich. Dotyczy to w szczególności działań mających na celu przywracanie walorów oraz utrzymanie stanu cennych siedlisk wykorzystywanych rolniczo, propagowanie zrównoważonego systemu gospodarowania, właściwe użytkowanie gleb, ochrona wód oraz zagrożonych gatunków ras zwierząt gospodarskich i lokalnych odmian roślin uprawnych. Obecnie trwają dyskusje nad przyszłym kształtem Wspólnej Polityki Rolnej po 2013 roku. Efekty środowiskowe wynikające z realizacji programów rolno-środowiskowych w głównej mierze zależą od dokładnego zdefiniowania celów, którym mają służyć oraz właściwego określenia wysokości wsparcia. Doświadczenia krajów unijnych pokazują, że skuteczność podjętych działań zależy przede wszystkim od dostosowania pakietów do warunków przyrodniczych panujących w danym regionie.